Dziś będzie modowo
Przeglądając
podręczniki z drugiej edycji DnD zauważyłem, że wszyscy arkaniści ubierają się
podobnie. Postanowiłem rozkminić co to za ciuchy i mam w miarę ogarnięty
schemat. Oczywiście wystarczy popatrzeć na Książęta Cieni, grafikę z Ioulaumem,
czy obraz Shadovara i wszystko bierze w łeb, ale przyjmijmy to, co jest w
drugiej edycji. Ogólnie estetyka Netherilu przypomina późny okres Imperium
Rzymskiego (IV-Vw.), może nawet bardziej Imperium Wschodnie niż Zachodnie,
także głównie do tego będę się odnosił. A więc zaczynamy:
Warstwa spodnia:
Dla panów - Tunika
i spodnie. Tak jest, spodnie. Generalnie jak wiemy, rzymianie uważali spodnie
za barbarzyńskie. Niemniej Netherilczycy je noszą, a i u schyłku Imperium
Romanum zaczęły się pojawiać. Polecam się więc zainspirować właśnie takim
zestawem. Późny antyk/wczesne średniowiecze. Podstawowa moda nie zmieniała się
jakoś bardzo w tym okresie w Europie, więc nawet późniejsze tuniki i spodnie ze
średniowiecznego Bizancjum też się nadadzą.
Dla pań – Ciężko mi powiedzieć dokładnie, co to może być, gdyż znalazłem tylko 2 przedstawienia kobiet-arkanistek, ale wydaje mi się, że również tunika, tylko w wersji kobiecej. Przyjmując tę linię, kobieca tunika wyglądała jak późniejsze cotte – sięgała do ziemi i miała wąskie rękawy.
Warstwa
wierzchnia
Dla panów – Dalmatyka
lub kaftan. Unikałbym jednak tego drugiego, gdyż netherilscy panowie nosili
kaftan w kroju, który w naszym świecie jest przeznaczony dla pań. Dalmatyka „świecka”
(gdyż później stała się strojem liturgicznym) pasuje jednak idealnie –
rozszerzający się ciuch, sięgający mniej/więcej do kolan i z krótkimi, luźnymi
rękawami. Chociaż warto zaznaczyć, że na niektórych rysunkach panowie mają
rękawy pełne – do nadgarstków. No i kolejna różnica – często netherilska
dalmatyka ma rozcięcie z przodu, zamiast po bokach.
Dla pań – Stola (nie
mylić ze stułą). Ponownie – w zasadzie dłuższa wersja tego, co noszą panowie.
Luźny ciuch, krótszy od warstwy spodniej (stola sięga mniej/więcej do połowy
łydki) i z krótkimi rękawami. W Netherilu panie czasem nosiły też ten ciuch bez
rękawów, wtedy wyglądał nieco jak późniejsze, średniowieczne cottehardie.
Jednak cottehardie ma szerokie wykroje pod pachami, czego nie ma ten ubiór
netherilski, więc zostałbym przy opcji „stola bez rękawów”.
Buty:
Dla panów –
charakterystyczne, rzymskie sandały, choć muszę zaznaczyć – w wariancie
krótszym, za kostkę. Te słynne „caligae”, które sięgały do połowy łydki, były
przeznaczone dla wojska.
Dla pań - niestety żaden z dwóch rysunków netherilskich pań, nie pokazuje wyraźnie ich butów, ale zapewne nosiły coś podobnego, lub zabudowane buty z czubkami, w stylu późnego Rzymu.
Inne rzeczy
(unisex):
Płaszcz -
wykonany z połowy koła i wiemy, że na pewno przynajmniej panowie mieli go
połączonego z kapturem.
Biżuteria – diademy,
lub swego rodzaju ozdobne hełmy (mocno przylegające do głowy, bez funkcji
bojowej). Na ilustracjach raczej noszą je panie, aczkolwiek zazwyczaj były to
przedmioty magiczne, wzmacniające zdolności tego, kto je nosi, więc na bank
panowie również je nosili. Z książki „Temptation of Elminster” wiemy również,
że Karsus nosił złote pierścionki.
Ryngrafy – bardzo
popularne, zwłaszcza wśród panów. Tutaj ciężko mi jasno określić, w jakim były
stylu. Mamy o nich tekstową informację w podręczniku „Encyclopedia Arcana”, ale
nie widziałem ich na żadnej ilustracji. Jeśli mamy posiłkować się obrazem Ioulauma,
to netherilskie ryngrafy były po prostu dużymi naszyjnikami, przypominające
bardziej te, noszone przez cywilizacje prekolumbijskie w Mezoameryce.
Pasy – oczywiście
netherilczycy przepasywali swoje długie szaty. Zazwyczaj był to skórzany pas w
stylu późnośredniowiecznym – cienki i długi, zwisający z przodu. Z ilustracji
wynika, że na końcach często były fantazyjnie wycinane. Nie jest to klasyczna
skuwka, gdyż nie wygląda mi na metalowy ornament – to krawędzie wycięcia są
wyraźnie czymś okute.
Różdżki –
netherilskie różdżki to nie wielkie kostury czy laski znane od innych
czarodziejów. Mają na około 40-60cm, są bogato rzeźbione w pierścienie
(niewykluczone, że w rzeźbionych tunelach są obrączki z metalu) i zakończone albo
małą kulką – zapewne ze szlachetnego kamienia – albo ścięte na ostro.
Ozdoby –
większość ubrań była zdobiona charakterystycznymi obszyciami na krawędziach, również
w stylu wschodnim, zgodnie z modą wczesnego i środkowego średniowiecza. Paski
zazwyczaj miały okucia na całej swojej długości – również zgodnie ze
średniowieczną modą, która przetrwa aż do XV wieku.
Phew! Udało się w
miarę sensownie (mam nadzieję) opisać ubiory netherilczyków. Jutro zajmę się
analizą charakterystycznych cech wyglądu Karsytów i Shadovarów.
Do następnego!
Komentarze
Prześlij komentarz